Moja priča

Diplomirao sam na katedri za anglistiku Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu, i po zvanju sam profesor engleskog jezika i književnosti. Sa radom u struci sam počeo u toku studija, baveći se individualnom nastavom i prevodima tekstova iz različitih oblasti, od inženjerskih nauka poput mašinstva i elektronike, preko medicine i stomatologije, do psihologije i umetnosti.
2010. sam volontirao kao predavač na Građevinskom fakultetu u Beogradu, radeći sa studentima osnovnih studija i postdiplomcima. Tom prilikom sam stekao početno iskustvo u radu sa grupama. Iste godine su me iz izdavačke kuće Klett angažovali kao prevodioca i lektora na izradi englesko-srpskog rečnika. To nesvakidašnje iskustvo mi je pomoglo da ispoliram dotadašnje znanje i pretočim ga u praksu, kao i da steknem osećaj za preciznost u usmenom i pisanom izražavanju, a tim divnih ljudi sa kojima sam radio na prevođenju 40 000 rečničkih odrednica mi je umnogome pomogao u tome. Saradnju sa Klett-om sam nastavio do 2013. godine, radeći na drugim leksikografskim projektima i udžbenicima, kao i organizujući seminare za nastavnike engleskog jezika u osnovnim školama širom Srbije. Tada mi je pružena prilika da prvi put sagledam domaće školstvo iz perspektive nastavnika i naučim mnogo o izazovima sa kojima se starije koleginice i kolege susreću u svakodnevnom radu.
2014. godine sam se vratio nastavničkom poslu i počeo da uobličavam metode koje ću primenjivati do danas. U kancelariji Fondacije Hajnrih Bel u Beogradu sam dobio zadatak da vežbam engleski jezik na naprednom nivou sa njihovim zaposlenima, i to bez upotrebe udžbenika, kreirajući potpuno originalan materijal za svaku seansu. Tada sam shvatio da apsolutno svaki medijum – novinski članak, YouTube video, internet mema, blog post, pripovetka ili pesma – može biti iskorišćen kao nastavni materijal samo ako se nastavnik dovoljno potrudi, te sa tim znanjem 2015. počeo da radim kao profesor na Institutu za strane jezike.
Institut, sa svojom višedecenijskom tradicijom, vrhunskim profesorima i sjajnim mentorima, opravdano nosi titulu najveće škole stranih jezika u Beogradu i privlači na stotine ozbiljnih klijenata. Tamo sam bio u prilici da radim sa zaposlenima u kompanijama CallidusCloud, Kuehne+Nagel, Energoprojekt, Bel-Dev, Hemofarm i drugim, kao i sa stotinama polaznika unutar same škole, na nivoima od A1 do C1, uključujući i pripremnu nastavu za međunarodne ispite.
Od 2017. do 2020. sam sarađivao sa većim brojem škola, uključujući Kontext, gde sam nastavničko-prevodilačkom znanju pridodao veštine iz community menadžmenta i web dizajna, što je, nadam se, vidljivo i na sajtu koji upravo čitate, a držeći nastavu engleskog u beogradskoj školi Isidora Sekulić shvatio da nastavnik, ma koliko bio iskusan, nikada ne može biti kompletan bez makar nekoliko godina rada sa najmlađima, jer upravo rad sa decom potcrtava neke metode koje se u udžbenicima stavljaju u zapećke ili se o njima ne govori uopšte, i samo kroz učenje sa decom je moguće shvatiti procese usvajanja znanja kod odraslih. Tada sam prvi put spojio svoj rad sa muzičkim umećem, vežbajući engleski jezik sa nekim veoma talentovanim mladim vokalnim solistima i bendom koji obečava.
Onda sam postao tata, i u kovid-eri kada sam mnogo vremena počeo da provodim kod kuće, rodila ideja o bla bla bla